سجاد رحیمی مدیسه

دنیا عوض شده؛ دیگر کافی نیست فقط «محتوا تولید کنیم». مخاطب امروز محتوا نمی‌خواهد؛ تجربه می‌خواهد. تجربه‌ای که در چند ثانیه اول، او را متوقف کند، با او حرف بزند و در ذهنش بماند. اینجاست که نویسندگی ارزش‌آفرین وارد می‌شود؛ نویسندگی‌ای که فقط اطلاع‌رسانی نمی‌کند، بلکه اثر می‌گذارد، اعتماد می‌سازد و رابطه می‌آفریند.

اما بازی بزرگ‌تر از این حرف‌هاست؛ چون حالا هوش مصنوعی کنار ماست. نه به‌عنوان رقیب، بلکه به‌عنوان تقویت‌کننده‌ای که سرعت، دقت و گستره‌ی خلاقیت ما را چند برابر می‌کند. هوش مصنوعی به نویسنده کمک می‌کند بهتر ببیند، بهتر تحلیل کند و بهتر روایت بسازد. نتیجه؟ محتوایی که دیده می‌شود، ذخیره می‌شود، درباره‌اش حرف زده می‌شود و در نهایت… می‌فروشد.

برندهایی می‌برند که این دو مهارت را کنار هم قرار بدهند:
نویسنده‌ای که بلد است فکر کند، می‌تواند با کمک هوش مصنوعی روایت‌هایی بسازد که مخاطب را همراه کند. کسب‌وکاری که روایت دارد، همیشه جلوتر است. و محتوایی که روح انسانی + قدرت هوش مصنوعی داشته باشد، محتوایی است که نمی‌شود از کنار آن عبور کرد.

سال‌های آتی سال‌های کسانی است که بهتر حرف می‌زنند، بهتر داستان می‌سازند و بهتر دیده می‌شوند.
نه چون ابزار دارند، بلکه چون بلدند از ابزار استفاده کنند.