بهرهوری و کیفیت نوشتههای ما، ارتباط تنگاتنگی با عشق و علاقۀ ما به نویسندگی دارد.
در کنار تمامی مسائل فنی مربوط به نوشتن اگر عشق و علاقۀ نویسنده در میان نباشد، خروجی کار هیچ وقت به نتایج دلخواه نخواهد رسید.
شاید یکی از مهمترین اشکالات و ایراداتی که در پروژههای تولید محتوا وجود دارد، عدم توجه به این مسألۀ کلیدی و راهبردی به ظاهر ساده(اما پراهمیت) باشد.
سبک نویسندگی در تولید محتوای متنی وب سایت، بسته به شناخت ما از عناصر کسب و کار مربوطه دارد.
اگر کسب و کار را با عناصرش درست نشناسیم، متن متناسب با وبسایت هم نمیتوانیم تنظیم کنیم و در نتیجه صرف انرژی و منابع برای تولید محتوا به نتایج دلخواه نخواهد رسید.
سبک نویسندگی هر تولیدکنندۀ محتوا/نویسنده مختص خود اوست و اگر در فضای تقلید و کپیبرداری از سایر نویسندگان یا تولیدکنندگان محتوا قرار بگیرد، صاحب هیچ سبکی نخواهد بود و در نتیجه دستاوردی را هم رقم نخواهد زد.
سبک نویسندگی با تفکر خلاقانه ایجاد و حفظ میشود و برای حفاظت از آن، میبایست در فکر تقویت مستمر آن بود که با مطالعه، پژوهش و نوشتن حاصل میگردد.
متون نوشته شده در هر محتوایی می بایست از کیفیت بالا برخوردار باشد و نویسندۀ متن همه ابعاد یک کسب و کار را باید در نظر داشته باشد.
این موضوع مستلزم آگاهی و دانش کافی نویسنده است و به همین دلیل بسیاری از نویسندگانی که اطلاعاتی از مفاهیم و دانش کسب و کار ندارند، نمی توانند به موفقیت برسند؛ و حاصل کار نیز کیفیت چندانی ندارد.
اگر بهره وری و کیفیت در نویسندگی محتواهای سایت یا شبکه های اجتماعی خودمان را می خواهیم، می بایست فرد یا تیمی را برای تولید محتوا انتخاب کنیم که دانش کافی از مفاهیم و فرآیندهای کسب و کار را به صورت عملیاتی و نظری داشته باشند.
نویسندگی با خلق جملات در فضای وب، سواد دیجیتال را گسترش میدهد؛ در هر زمینه و تخصصی که فکرش را میکنیم!
آیا این ابزار و تخصص، برای صاحبان کسبوکارها و بنگاههای تجاری و اقتصادی، فرصت و بستری هیجانانگیز برای رویکردهای نوین بازاریابی همچون بازاریابی محتوایی نیست؟
اهمیت تخصص در حوزۀ تولید محتوا و بهرهمندی از دانش کسبوکار را نباید نادیده بگیریم.
اگر دغدغۀ فروش محصولی را داریم، به تخصص نویسندگی باید بیش از هر زمان دیگر توجه کنیم.