سجاد رحیمی مدیسه

بعد از مدتها، دو بیت الهام شد:

با قلم خود می‌نویسم شرح دل هم‌چون مُغار
تا بریزد روی کاغذ درد دل مانند بار
این قلم لیلی شد و مجنون نمود این بنده را
تا رهاند از دلم تا پای جان هم‌چون مغار

✍🏻سرودۀ سجاد رحیمی مدیسه
شامگاه 14 اسفند 1401
اصفهان

پانوشت به تاریخ 18اسفند1401: بعد از این دوبیتی، پدرم روش اصلاحی رو فرستادند به شرح ذیل:

با قلم خود می‌نویسم شرح دل همچون مُغار
تا کَند بر سطح کاغذ درد دل مانند بار
این قلم لیلی شد و مجنون نموده چون مرا
می رهاند او مرا از رنج و تنهایی چو یار

یک اصلاح دیگر هم روی این دوبیتی گرفتم:

چون مغاری می‌نویسم شرح دل با یک قلم 
تا بریزد روی کاغذ درد دل مانند بار
این قلم لیلی شد و مجنون نمود این بنده را 
تا رهاند از دلم تا پای جان همچون مغار