همه ما انسان به دنیا آمدهایم. انسانی معمولی با ویژگیهایی که میتوانیم آن را به ذات طبیعی انسان تعبیر کنیم. ویژگیهایی که میتواند گاه مثبت (نقطه قوت) و گاه منفی (نقطه ضعف) تعبیر شود و هر چه که باشد نشانگر طبیعت واقعی ما است.
هرکسی یه سری علایق و شرایط و مهارت و تفکر داره، مقایسه آدمها باهم غلطترینکاره.
مقایسه مسیر پیشرفتتون ازون هم غلطتر.
ارزش هایمان، هدف های ما نیستند.
توانمند شدن یعنی قدرتمند شدن؛ و این توانمندی با دانش و یادگیری واقعی و عمیق حاصل میشود.
معنای توسعۀ فردی واقعی شاید در زمانهای بحران بهتر خود را نشان دهد؛ اینکه مروری به خود و داشتههایمان داشته باشیم و ببینیم آیا میتوانیم اثری مفید بر دنیای پیرامون خود داشته باشیم؟
1. سقراط: «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد.»
سقراط معتقد بود که خوداندیشی و دروننگری برای یک زندگی معنادار و شاد ضروری است. با بررسی باورها، ارزشها و اعمالمان، درک عمیقتری از خود به دست میآوریم و میتوانیم انتخابهایمان را با ماهیت واقعیمان هماهنگ کنیم. این خودآگاهی به ما این امکان را میدهد که صادقانه زندگی کنیم و اهداف خود را محقق کنیم.